در آخرین مورد سخنگوی وزارت امور خارجه فرانسه گفته است دولت نیکلا سارکوزی درمذاکرات استانبول 3 توقع از ایران دارد: 1-درخصوص اهداف برنامه هسته ای خود تضمین بدهد. 2- همکاری واقعی بین ایران و آژانس وجود داشته باشد و 3- ایران خود را با تعهدات بین المللی اش از جمله قطعنامه های شورای امنیت وفق بدهد.
 
این در حالی است که آنچه ایران و 1+5 در ژنو درباره آن توافق کردند و دستور کار مذاکرات استانبول خواهد بود، صرفا«گفت و گو برای یافتن نقاط مشترک همکاری» بوده است.
 
در عين حال، مشخص نيست برخي نمايندگان 1+5 براي بازسازي وجهه شكست خورده خود در ژنو3 اين اظهارات را مطرح مي‌كنند و پاي ميز مذاكره كه برسد طور ديگري رفتار مي‌كنند يا اينكه در واقع با بيان اين اظهارات خارج از چارچوب توافق قصد دارند از ادامه مذاكرات و شكست‌هاي حيثيتي بعدي با آگاهي از اينكه نمايندگان ايران به آن‌ها باج نخواهند داد، شانه خالي كنند.
 
فرانسه سومین کشور عضو گروه 1+5 است که تلاش می کند با بی اعتنایی کامل به توافقات نشست ژنو 3 مواضع خود را به طور یک جانبه مطرح کند. اول از همه کاترین اشتون بود که به فاصله چند ساعت پس از مذاکرات، تحت فشار رابرت کوپر معاون خود، از درج توافق انجام شده در بیانیه گروه 1+5 خودداری کرد. دکتر سعید جلیلی رییس هیئت مذاکره کننده ایرانی پس ازمواجهه با این برخورد اشتون در کنفرانس مطبوعاتی که در هتل محل اقامتش تشکیل شد به صراحت گفت که اگرمواضع خانم اشتون در فاصله ای که او از محل مذاکرات تا هتل می آمده تغییر کرده باشد، آن وقت «دیوار بلندی از بی اعتمادی» بوجود خواهد آمد. پس از اشتون نوبت به امریکایی ها رسید. گری سیمور مشاور باراک اوباما در امور خلع سلاح در خبری که هفته گذشته منابع امریکایی به نقل از او منتشر کردند تاکید کرده بود که عقیده دارد چون پیشرفتی در مذاکرات رخ نداده، امریکا باید تحریم هایی جدید علیه ایران وضع کند. از بین کشورهای عضو 1+5 چین سکوت کرده، آلمانی ها هم به اظهارنظرهایی کلی بسنده کرده اند و تنها روسیه بوده که تایید کرده «گفت وگو برای همکاری» توافق ایران با 1+5 در ژنو بوده است. خبرگزاری روسی ایتارتاس روز جمعه 20 آذر 1389 (11 دسامبر) از نیویورک گزارش داد که كنستانتين دولگوف، معاون نماينده دائم روسيه در سازمان ملل درنشست روز جمعه شوراي امنيت گفته است: «در نشست ژنو، گام هايي كه براي توسعه گفت وگو باهدف همكاري و يافتن رويكردهاي مشترك ضروري است مشخص شده اند».
 
با این وجود روشن است که تا به حال تندترین مواضع از آن فرانسوی ها بوده است. دیپلمات های مرتبط با مذاکرات در تهران به "ایران هسته ای" گفتند درون مذاکرات هم ژاک اودیبر نماینده فرانسه از همه تندترحرف زده است.
 
 کارشناسان علت های مختلفی برای این رفتار غیر متعادل فرانسه ذکر می کنند. علت اول می تواند این باشد که فرانسه مایل است همواره یک قدم جلوتر از امریکا حرکت کند و نوعی هویت اروپایی را برای خود حفظ نماید. در مواردی این حفظ هویت اروپایی مستلزم تندروی و درمورادی هم مستلزم نرمش بوده و هردو رفتار در طول تاریخ مذاکرات هسته ای از فرانسه مشاهده شده است. علت دوم این است که فرانسوی ها به دلیل اینکه ایران آنها را از مذاکرات وین حذف کرد، نوعی احساس خصومت شخصی و در نتیجه آن حس انتقام جویی پیدا کرده اند. علت سوم از دید برخی کارشناسان این است که لابی اسراییل در فرانسه بسیار قوی است و بر خلاف امریکا هیچ نیروی تعدیل کننده ای هم در مقابل آن وجود ندارد. و نهایتا علت چهارم به راهبرد سنتی فرانسوی ها درباره مسائل مرتبط با اشاعه مربوط می شود که همواره بر ضرورت حذف غنی سازی درایران و ترس از احتمال معامله امریکا در این مورد مبتنی بوده است.
 
با این حال مقام های مرتبط با موضوع در تهران می گویند اگر سیر اظهارنظرهای غربی ها به همین شکل ادامه پیدا کند، امیدی به نشست استانبول نیست.