آب طلب نکرده همیشه مراد نیست

يكي از سران گروهك منحله فدائيان خلق، تحركات خاتمي براي حضور در صحنه انتخابات و بازگشت به حاكميت را «چاهي بر سر راه جنبش سبز» توصيف كرد.

به گزارش رجانیوز به نقل از کیهان، علي كشتگر كه با رسانه هاي وابسته به سازمان سيا نظير گويانيوز و راديو فردا همكاري مي كند، در گويانيوز نوشت: آنچه خاتمي مي كند نه براي حفظ اعتماد عمومي بلكه براي جلب اعتماد نظام است.

وي همچنين تصريح كرد كه تحركات خاتمي موجب توهم زدايي از جنبش سبز خواهد شد. كشتگر از اصلاح طلبان خواست چاه سر راه جنبش سبز نگذارند و خودكشي نكنند.

همزمان سايت ضدانقلابي اخبار روز به روحيات فرصت طلبان طيف همسو با خاتمي حمله كرد و نوشت: سخن از شركت كردن يا شركت نكردن تعداد بيشتري، مثلاً، ده نفر يا صدنفر يا هزار نفر يا نمي دانم چند نفر در انتخابات اسفند ماه مجلس نيست. سخن از وادادن است. سخن از وفاداري است در برابر خيانت. سخن از خنجر است و پشت. و سخن از غربال است. غربالي كه نخاله را از سره، و ناخالص را از خالص، جدا مي كند. طبعاً روي چنين سخني با توده ها نمي تواند باشد. و نيز- در جهت معكوس آني با سفلگاني هم نمي تواند باشد كه چه در هيأت دوست، و چه در هيأت دشمن، چه در هيأت «راديكال» و سرنگوني طلب و برانداز، و چه در هيأت «اصلاح طلب»، و يا مثلاً در هيأت ناصح خيرخواهي كه به جز انديشه شر به سر ندارد، دشمني با جنبش را پيشه كرده اند، و هيچ فرصتي را براي ضربه زدن به آن از دست نمي دهند. روي چنين سخني نه با اين ها و نه با آن ها، بلكه با كساني است كه خود را سران و راهنمايان و سخنگويان «جنبش سبز»، به حساب مي آورند كه گفت «رهنمايي چه داني، تو كه ره نداني؟

نويسنده اخبار روز با تأكيد بر قصد فتنه سبز مبني بر براندازي نظام و در عين حال بن بست اين حركت ضد انقلابي نوشت: در غياب موسوي، رهنورد و كروبي، جمعي از «همرهان سست عناصر» با چشم هاي سرمه كشيده از خون دلمه شده و تن هاي كبود شده كشتگان و اسيران جنبش، به رژيم چشمك مي زنند و برايش ناز و عشوه و قر و غربيله مي آيند تا مگر نقشي هم به آن ها داده شود. جمعي از اينان آن قدر پست هستند كه براي رسيدن به اين هدف، و براي ابراز ندامت از گذشته، حتي از «جنبش سبز و همراهان آن نيز اعلام برائت مي كنند. من اينان را با همه پستي و دون مايگي اشان، بر ديگراني كه همچنان از «جنبش سبز» سخن مي گويند و حتي خود را سخنگوي آن نيز مي نمايانند، اما درصدد قباي ننگ بر تن جنبش پوشانيدن هستند ترجيح مي دهم. آن دسته نخست، به انفعال خود به رياكاري خود، و به خنجر از پشت زدن خود، معترف، و اي بسا مفتخر است؛ و اين دسته دوم اما نه. به قول سعدي؛

هرگز ايمن ز مار ننشستم- كه بدانستم آنچه خصلت اوست

زخم دندان دشمني بتر است- كه نمايد به چشم مردم، دوست!

نويسنده در پايان تأكيد مي كند: مي خواستم نام مقاله را به خاطر يك مشت زالزالك» بگذارم اما فاجعه را جدي تر از اين حرف ها يافتم. كشته نداديم، كه سازش كنيم.

جالب اينجاست كه نويسنده در اروپا اقامت دارد و اساساً قواره اش به هزينه دادن و كشته شدن و مبارزه نمي خورد!